Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 2013
Σάββατο, 19 Ιανουαρίου 2013ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ & ΙΣΛΑΜ
Σάββατο, 19 Ιανουαρίου 2013
Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ. Πρόλογος, Π. Γεώργιος Καψάνης. (Περιέχεται μετάφραση στά Ἀραβικά)
Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ
Κριτική προσέγγισις τοῦ ἀκαδημαϊκοῦ διαλόγου
ὑπό τό φῶς τῶν Ἁγίων Πατέρων
ΠρόλογοςἘπικαλούμενος τήν εὐλογία τῶν ἁγίων Τριῶν Ἱεραρχῶν καί οἰκουμενικῶν διδασκάλων, τῶν ὁποίων σήμερα ἐπιτελοῦμε τήν μνήμη, γράφω τίς ταπεινές αὐτές γραμμές.
Σέ κείμενο του ὁ μακαριστός π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ διαπιστώνει ὅτι ὑφίσταται χάσμα μεταξύ τῆς εὐσεβείας τῆς λατρευούσης Ἐκκλησίας καί τῆς ‟θεολογίας’’ ὡρισμένων θεολόγων (κληρικῶν καί λαϊκῶν) πού θεολογοῦν ἐρήμην καὶ ἀντίθετα πρός αὐτήν. Καί τό δυσάρεστο εἶναι ὅτι οἱ θεολόγοι αὐτοί δὲν ἐξέρχονται τοῦ περιβόλου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀλλά «θεολογοῦν» ἐν ὀνόματι Αὐτῆς.
Ἔτσι ἐπέρχεται σύγχυσις στὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας καί ἐπηρεασμός τοῦ φρονήματος, ὄχι μόνον ἁπλῶν πιστῶν, ἀλλά καί θεολόγων καί μάλιστα νέων φοιτητῶν τῆς θεολογίας, οἱ ὁποῖοι διδάσκονται ἀπὸ ὡρισμένες πανεπιστημιακές ἕδρες διδασκαλίες ξένες καί ἀντίθετες πρός τήν Ὀρθόδοξο θεολογία, ὅπως εἶναι ἡ ‟θεολογία’’ τῆς ἀπομυθεύσεως ἤ ἡ λεγόμενη θεολογία τῆς ἀπελευθερώσεως.
Οἱ θεολόγοι αὐτοί δυστυχῶς γίνονται ἀνεκτοί καί κάποτε προβάλλονται ἀπό τήν ἐκκοσμικευμένη κοινωνία μας.
Βλέπουμε νὰ ἐπικρατῆ καὶ μεταξύ Ὀρθοδόξων ἡ ἀρχή τῆς περιεκτικότητος(comprehensiveness ) τῶν Ἀγγλικανῶν, δηλαδή ἡ συνύπαρξις στήν ἴδια Ἐκκλησία μελῶν της πού πιστεύουν διαφορετικά ἤ καί ἀντίθετα δόγματα.
Ἐάν ἡ περιεκτικότης (γνώρισμα τῆς ἀπιστίας καί τοῦ συγκρητισμοῦ) ἐπικρατήση καί στόν ὀρθόδοξο χῶρο, θά πρέπει νά θρηνήσουμε γιά τήν πρῶσι τῆς νέας Ἱερουσαλήμ καί τήν νέα βαβυλώνιο αἰχμαλωσία τοῦ νέου Ἰσραήλ τῆς Χάριτος.
Καί γιά νά μή νομισθῆ ὅτι ὑπερβάλλω, θά ὑπενθυμίσω τήν περίπτωση δύο κοιμηθέντων Ἱεραρχῶν. Ἑνός Ἀρχιεπισκόπου τῆς Ὀρθοδόξου Διασπορᾶς καί ἑνός Πατριάρχου τοῦ προσφάτως κοιμηθέντος Ἀλεξανδρείας Παρθενίου.
Ὁ πρῶτος, σέ ‟Ὀρθόδοξο’’ Κατήχηση πού συνέγραψε, δέχεται τήν θεωρία τῶν κλάδων πού ἀνατρέπει τήν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησιολογία καί ὁμιλεῖ εὐφήμως γιά τήν μασωνία. Ὁ δεύτερος, τουλάχιστον τρίς ἐχαρακτήρισε τόν Μωάμεθ ὡς ‟προφήτη’’ καί τό Κοράνιο ὡς ‟ἅγιο’’, ἐλθών σέ κραυγαλέα ἀντίθεση μέ τό Εὐαγγέλιο καί τήν Ἱερά Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας.
Οἱ Ἱεράρχαι αὐτοί ἐξέπεσαν ἀπό τήν Ὀρθόδοξο Πίστι. Ποιοί ὅμως τούς ἤλεγξαν γι’ αὐτό;
Καί πάλιν θά μνησθῶ τοῦ π. Φλωρόφσκυ πού ἔλεγε: «Δὲν ἔχουμε κρίσι θεολογίας, ἀλλά κρίσι πίστεως».
Ἀναγινώσκοντες τά κείμενα τοῦ διαλόγου Ὀρθοδόξου καί Μουσουλμάνων εἴχαμε τήν ἴδια αἴσθησι. Εἴδαμε νά ἀποσιωπῶνται θεμελιώδεις ἀλήθειαι τῆς ἁγίας εὐαγγελικῆς καί ἀποστολικῆς μας Πίστεως. Εἴδαμε νά ἐπικρατῆ ἕνα πνεῦμα οὑμανιστικό, πού μᾶς θύμισε τόν δυτικό Βαρλαάμ. Ἐάν ὑπῆρχε σήμερα ἕνας Γρηγόριος Παλαμᾶς, θά ἐξοβέλιζε μέ τήν μάχαιρα τοῦ Πνεύματος τήν ‟θεολογία’’ αὐτήν ἐκ μέσου τῆς Ἐκκλησίας.
Γράφουμε μέ πόνο καί ἀγάπη. Ἀλλά δέν ἡμποροῦμε νά σιωπήσουμε. Ἐάν σιωπήσουμε, φοβούμεθα ὅτι θά εἴμεθα συνένοχοι.
Τό κείμενο πού ἀκολουθεῖ, γραμμένο τῇ ἐπιστασίᾳ μου ἀπό ἀδελφό τῆς Ἱερᾶς Μονῆς μας, ἐκφράζει τόν προβληματισμό μας. Λυπούμεθα ἄν κάποιοι στενοχωρηθοῦν ἀπ’ αὐτό. Ἀλλά κατά τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Θεολόγο : «κρείσσων ἐπαινετός πόλεμος, εἰρήνης χωριζούσης Θεοῦ».
Ποτέ δέν θά ἠθέλαμε νά ἰδοῦμε τήν Ἐκκλησία μας ἀπό ‟ἑνότης τῆς Πίστεως καί κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος’’ νά ἐκπίπτῃ σέ οὑμανιστική θρησκευτική λέσχη.
Ἐλπίζουμε ὅτι καί ἄλλοι Ποιμένες καί Διδάσκαλοι τῆς Ἐκκλησίας μας ἔχοντες ἔνοικον τήν Χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, θά ὀρθοτομήσουν τόν λόγον τῆς Ἀληθείας.
Καιρός μαρτυρίας καί ὁμολογίας.
Ὁ Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου
Ἁγίου Ὄρους.
†Ἀρχιμ. Γεώργιος
Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ
Ἱερὰ Μονὴ Ὁσίου Γρηγορίου
Ἅγιον Ὄρος 1997
σελ. 5-7
Ἀκολουθεί μετάφραση τοῦ κειμένου στά Ἀραβικά ἀπό τόν π. Ἀθανάσιο Χενείν
Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2013 κοσμας Γρηγοριατης
Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2013
Ἱερομόναχος Κοσμᾶς Γρηγοριάτης Ἱεραπόστολος τοῦ Κογκό. Μέρος Ε'
Ἱερομόναχος Κοσμᾶς Γρηγοριάτης
Ἱεραπόστολος τοῦ Κογκό
(1942-1989)
Μέρος Ε'
Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου
Εἶδε νά ἀνεβαίνει γοργά πρόν τόν οὐρανό ἕνα ὀρθόδοξος παπᾶς, ντυμένος στά λευκά. Σταμάτησε τό αὐτοκίνητό του ἐκεῖ. Σκέφθηκε ὅτι κάποιο σοβαρό σημάδι εἶναι αὐτό. Ἀπεφάσισε νά μείνει ἐκεῖνο τό βράδυ ἐκεῖ στό παραπλεύρως κείμενο χωριό. Ὅταν ἔγινε τό δυστύχημα, εἶδε τόν παπᾶ Κοσμᾶ καί διεπίστωσε ὅτι αὐτός ἦτο ὁ ἱερεύς πού εἶχε ἰδεῖ πρίν ἀπό τρεῖς ὧρες.
Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Κεντρώας Ἀφρικῆς κ. Τιμόθεος δέχθηκε τό θλιβερό ἄγγελμα μέ δάκρυα καί στεναγμούς, λέγοντας: «Ἔχασα τόν καλλίτερο συνεργάτη μου». Κατέβηκε ἀεροπορικῶς στό Λουμπουμπάσι καί προέστη τῆς νεκρωσίμου Ἀκολουθίας, στόν ναό τῆς Ἑλληνικῆς Κοιονότητος τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου μή ἠμπορώντας νά συγκρατήσει τά δάκρυά του.
Ἦλθαν ὅλοι οἱ Ἕλληνες, οἱ ἰθαγενεῖς ὀρθόδοξοι, οἱ Ἀρχές τοῦ Τόπου καί ἀξιωματοῦχοι ἄλλων χριστιανικῶν Δογμάτων καί πλῆθος κόσμου, διότι ἦτο γνωστή σέ ὅλους ἡ θυσιαστική προσφορά του.
Τήν ἑπομένη ἡμέρα μέ ἰδιωτικό ἀεροπλάνο μεταφέρθηκε ἡ σωρός του στό Κολουέζι, ὅπου περίμεναν στό ἀεροδρόμιο πολύς κόσμος.
Μετά ἀπό τό Τρισάγιο πού ἐψάλη στήν ἐκκλησία τοῦ ἁγίου Γεωργίου, κηδεύθηκε μέ κλαυθμούς καί ὀδυρμούς ἔξω καί μπροστά ἀπό τό Ἱερό Βῆμα τοῦ ναοῦ.
Ὁ τάφος του μέχρι τώρα εἶναι ὁ μάρτυς μιᾶς φλογερῆς ψυχῆς, πού ἔδωσε τά πάντα γιά τόν Χριστό καί τόν ἄνθρωπο. Ἐτήρησε τήν ἀπόφασί του νά μείνει γιά πάντα ἀνάμεσα στούς ἀφρικανούς πού τόσο πολύ ἀγάπησε. Ἔτσι, ἄλλωστε εἶχε εἰπεῖ στόν Γέροντα τῆς Μονῆς μας καί σέ μιά ὁμάδα Ἀδελφῶν: «Ἡ ἱεραποστολή δέν εἶναι γιά λίγους μῆνες. Ὅποιος θέλει νά εἶναι ἱεραπόστολος, πρέπει ν᾿ ἀφήσει τά κόκκαλά του στό ἀφρικανικό χῶμα».
Ὁ θάνατος ἑνός τέτοιου Ἱεραποστόλου στήν πιό γόνιμη ἡλικία τῶν 47 ἐτῶν ἦταν ἕνα ἀναπάντεχο καί ἐπώδυνο γεγονός. Τόν ἔκλαυσαν γονεῖς, ἀδέλφια καί συγγενεῖς του. Τόν ἔκλαυσαν οἱ Χριστιανοί καί συνεργάτες του, τόν ἔκλαυσαν τά παιδιά τῶν οἰκοτροφείων του καί τόν συνώδευσαν στήν τελευταία του κατοικία χιλιάδες ἀνθρώπων. Τό Κράτος τοῦ Κογκό στήν περιοχή Κατάγκα, ὅπου ἐκτείνεται τό Κλιμάκιο, ἐκήρυξε τριήμερο πένθος. Θρησκευτικές καί Πολιτικές Ἀρχές τοῦ Τόπου συμμετεῖχαν στό πένθος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τοῦ Κογκό.
Ὁ σεβαστός μας Γέροντας ἔγραψε τά ἑξῆς στόν ἐπικήδειο λόγο του: «Διαχειρίσθη πολλά ἑκατομμύρια, ἀλλά ἀπέθανε πτωχός καί ἀκτήμων, ὡς ἀλήθής μοναχός. Τό τίμιο καί κουρασμένο σῶμα τοῦ π. Κοσμᾶ ἀναπαύεται τώρα στήν ἀφρικανική γῆ, δεύτερο μετά τό σῶμα τοῦ π. Χρυσοστόμου Παπασαραντοπούλου. Ἀμφότεροι γονιμοποιοῦν πνευματικά τήν Ἀφρική. Εἶναι σπόροι πού ἐσάπησαν καί σήπονται γιά νά βλαστήσουν δένδρα εὐσκιόφυλλα κάτω ἀπό τά ὁποῖα θά ἀναπαύουν καί θά δροσίζουν πολλές ταλαιπωρημένες ψυχές».
Ἱερά Μονή Ὁσίου Γρηγορίου
Ἅγιον Ὅρος Ἄθω
2005
Ἐπιμέλεια κειμένου Αναβάσεις
Τό κείμενο προέρχεται ἀπό τά ἀρχεῖα τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου, τόν ὁποῖον καί εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τήν παραχώρηση τῶν ἀρχείων, ὅπως ἐπίσης εὐχαριστοῦμε καί τόν γέροντα τῆς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου πατέρα Γεώργιο Καψάνη γιά τήν εὐλογία καί τήν ἄδεια δημοσίευσης
2005
Ἐπιμέλεια κειμένου Αναβάσεις
________________________________________________
Τό κείμενο προέρχεται ἀπό τά ἀρχεῖα τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου, τόν ὁποῖον καί εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τήν παραχώρηση τῶν ἀρχείων, ὅπως ἐπίσης εὐχαριστοῦμε καί τόν γέροντα τῆς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου πατέρα Γεώργιο Καψάνη γιά τήν εὐλογία καί τήν ἄδεια δημοσίευσης
Ὁ ἱερομόναχος π. Δομέτιος. Πνευματικός τῆς μονῆς Ριμέτς. Μέρος Γ'
Παρασκευή, 18 Ιανουαρίου 2013
Ὁ ἱερομόναχος π. Δομέτιος. Πνευματικός τῆς μονῆς Ριμέτς. Μέρος Γ'
Ὁ ἱερομόναχος π. Δομέτιος
Πνευματικός τῆς μονῆς Ριμέτς
Μέρος Γ'
Γέροντος ἱερομ. Πετρωνίου Τανάσε
Κατόπιν ἔβγαλε ἕνα φάκελλο, μοῦ τόν ἔδωσε λέγοντάς μας:
-Νά τόν ἀνοίξετε μετά τήν ἀναχώρησί μου.
Ἐπῆρα τόν φάκελλο καί εὐχαρίστησα τήν κυρία, ἡ ὁποία ἀνέβηκε στό αὐτοκίνητό της καί ἀνεχώρησε. Ἅπλωσα τό χέρι μου νά δώσω τόν φάκελλο στόν π. Δομέτιο, ἀλλά ἐκεῖνος δέν τόν δέχθηκε καί μοῦ εἶπε:
-Πήγαινε νά τόν βάλης μπροστά στήν Εἰκόνα τῆς Θεοτόκου, διότι αὐτή μᾶς ἔστειλε αὐτά τά χρήματα.
Ἐπήγαμε μαζί στήν ἐκκλησία, ἔβαλα τόν φάκελλο στήν Εἰκόνα μπροστά. Τήν ἐπροσκυνήσαμε καί κατόπιν τόν ἀνοίξαμε. Ἦσαν μέσα 5.000 λέϊ.
Μέ δάκρυα στά μάτια εὐχαρίστησα τήν Κυρία Θεοτόκο γιά τήν βοήθειά της. Τώρα εἴχαμε μέ τί νά πληρώσουμε τούς ἐργάτες μας. Μᾶς ἐχρειάζοντο ἀκόμη 100 λέϊ. Ὅμως μετά ἀπό λίγη ὥρα ἦλθε ἕνας Χριστιανός ἀπό κάποιο χωριό.
Μᾶς ἔδωσε ἕνα χαρτί μέ ὀνόματα γιά μνημόσυνο καί 100 λέϊ. Ἔτσι τό ἀπόγευμα εἴχαμε ἤδη στά χέρια μας τό ποσό πού ἠθέλαμε. Ὁ Καλός Θεός καί ἡ Μητέρα Του Κυρία Θεοτόκος ἔκαναν τό θαῦμα τους μέ τήν δυνατή πίστι τοῦ π. Δομετίου καί τήν βαθειά του εὐλάβεια πρός τήν Κυρία Θεοτόκο.
Ἀπέθανε ὁ π. Δομέτιος ἐπάνω στούς κόπους τῶν πολλῶν καθηκόντων του.
Εἶχε βρέξει κάποια φορά πάρα πολύ καί ὁ π. Δομέτιος ἐπήγαινε μέ ἀρκετές ἀδελφές στό γειτονικό χωριό νά πάρουν καί μεταφέρουν τρόφιμα καί ἄλλα πράγματα γιά τήν μονή μας. Αὐτοκίνητο δέν ἐρχόταν στήν μονή ἐξ αἰτίας τῶν συχνῶν βροχοπτώσεων καί πλημμυρῶν. Καθ᾿ ὁδόν ἔλεγε στίς Ἀδελφές ὅτι εἶδε ἕνα ὡραῖο ὄνειρο, ἀλλά δέν τούς τό εἶπε.
Ἔφθασαν στό χωριό, ἐπῆραν τά χαρτόκουτα μέ τά τρόφιμα. Ὁ π. Δομέτιος ἐπῆρε δύο ἀπό τά μεγαλύτερα κουτιά, τά ἔβαλε στήν πλάτη του καί ἀνεχώρησαν γιά τό μοναστήρι. Ὅταν ἔφθασαν στήν ξύλινη κρεμαστή γέφυρα, ὁ πατήρ ἐκάθισε λίγο κάτω, δίπλα στό νερό καί...δέν σηκώθηκε.
Ἔπασχε ἀπό ἆσθμα.
Τόν μετέφεραν οἱ Ἀδελφές στό μοναστήρι μέ δάκρυα καί στεναγμούς. Στήν ταφή του παραβρέθηκε ὁ Ἐπίσκοπος τῆς Ἄλμπα Ἰούλια Αἰμιλιανός, περισσότεροι ἀπό 100 ἱερεῖς καί χιλιάδες Χριστιανοί, οἱ ὁποῖοι ἔπρεπε νά διανύσουν μεγάλες ἀποστάσεις ἀλλάζοντας συνεχῶς κατευθύνσεις, λόγῳ τῶν πολλῶν βροχῶν ἕνεκα τῶν ὁποίων εἶχαν πλημμυρίσει τά ποτάμια. Ροῦχα γιά τόν ἐνταφιασμόν του , τοῦ ἔδωσαν δύο ἄλλοι ἱερεῖς τοῦ μοναστηριοῦ, διότι αὐτός δέν εἶχε παρά τά ροῦχα πού φοροῦσε. Τά εἶχε δώσει ὅλα ἐλεημοσύνη στούς πτωχούς τῶν γύρω χωριῶν.
Ἡ θερμή πίστις του, ἡ ἀγάπη του γιά τόν Θεό καί τούς ἀνθρώπους μέχρι θυσίας, ἡ βαθειά του ταπείνωσις καί ἡ ἐλεήμων καρδία του, μέ ὅλα αὐτά ἦτο στολισμένη ἡ ψυχή τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Δομετίου. Ὄχι μόνο γιά τήν Ἀδελφότητα, ἀλλά καί γιά τούς Χριστιανούς τῶν γύρω σκορπισμένων μέσα στά δάση χωριῶν, ὁ π. Δομέτιος ἦτο ὁ ἀκούραστος διάκονος τῆς ἀγάπης στήν κάθε ἀνάγκη τους, στήν ἀσθένειά τους, στήν συμφορά τους, γιά τήν ἐξομολόγησί τους, χωρίς νά ξεκουράζεται ἐνίοτε τίς νύκτες.
Ἐκοπίασε σάν ἕνας καλός ὑπηρέτης τοῦ Χριστοῦ καί τώρα ἀναπαύεται μαζί μέ ὅλους τούς ἁγίους στήν χαρά τοῦ Κυρίου του.
Μετάφρασις – Ἐπιμέλεια
Ὑπό Ἀδελφῶν Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου
Ἁγίου Ὅρους Ἄθω
2002
Τό κείμενο προέρχεται ἀπό τά ἀρχεῖα τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου, τόν ὁποῖον καί εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τήν παραχώρηση τῶν ἀρχείων, ὅπως ἐπίσης εὐχαριστοῦμε καί τόν γέροντα τῆς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου πατέρα Γεώργιο Καψάνη γιά τήν εὐλογία καί τήν ἄδεια δημοσίευσης.
Ἐπιμέλεια κειμένου και πηγή στο Διαδίκτυο Ἀναβάσεις
Παρασκευή 4 Ιανουαρίου 2013
ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ
ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ
Δύο άντρες πολύ σοβαρά άρρωστοι, ήταν στο ίδιο
δωμάτιο ενός νοσοκομείου. Στον έναν επιτρέπονταν να
μένει καθιστός μία ώρα το απόγευμα γιατί τον βοηθούσε να φύγουν τα υγρά
από τους πνεύμονες. Το κρεβάτι του βρισκόταν ακριβώς δίπλα στο παράθυρο του
δωματίου.Ο άλλος άντρας έπρεπε να βρίσκεται συνέχεια ξαπλωμένος σε ακινησία και ένας μεσότοιχος που βρισκόταν μεταξύ των κρεβατιών δεν του επέτρεπε να κοιτάει έξω από το παράθυρο.
Οι άντρες κατέληξαν να μιλούν ατελείωτα. Μιλούσαν για τις συζύγους τους, τις οικογένειες τους, τα σπίτια τους, τις δουλειές τους, τη θητεία τους στον στρατό, ακόμα και για το που είχαν πάει διακοπές. Κάθε απόγευμα, ο άντρας που του επιτρεπόταν να μένει καθιστός περιέγραφε στον συγκάτοικό του όλα όσα έβλεπε από το παράθυρο του δωματίου.
Ο άντρας που βρισκόταν σε αναγκαστική ακινησία άρχιζε να καταλαβαίνει πως ζει γι’ αυτές τις μοναδικές απογευματινές ώρες που η άποψη του μεγάλωνε και ζωντάνευε από όλη την δραστηριότητα και τα χρώματα του έξω κόσμου.
Το παράθυρο έβλεπε σε ένα πάρκο με μια θαυμάσια λίμνη. Πάπιες και κύκνοι κολυμπούσαν εκεί, και τα παιδιά έπαιζαν με μικρά μοντέλα σκαφών στο νερό. Νεαρά ζευγάρια περπατούσαν πιασμένα χέρι χέρι μέσα στα υπέροχα λουλούδια που είχαν τα χρώματα του ουράνιου τόξου. Τεράστια παλιά δέντρα στέκονταν με χάρη επάνω στο έδαφος και μια υπέροχη θέα του ουρανοξύστη της πόλης φαινόταν από μακριά.
Καθώς ο άντρας δίπλα στο παράθυρο εξηγούσε όλες αυτές τις όμορφες λεπτομέρειες, ο άντρας στο διπλανό κρεβάτι φαντάζονταν όλα αυτά που άκουγε. Ένα απόγευμα ο άντρας που ήταν δίπλα στο παράθυρο, περίγραφε μια παρέλαση που περνούσε. Παρόλο που ο άντρας στο δίπλα κρεβάτι δεν μπορούσε να ακούσει τον ήχο της μπάντας, μπορούσε και μόνο με τα μάτια του μυαλού του να δει τους κλόουν που χόρευαν, τα πολύχρωμα άρματα και τα όμορφα διακοσμημένα αυτοκίνητα και άλογα.
Οι μέρες πέρασαν. Ο άντρας που δεν μπορούσε να δει από το παράθυρο άρχισε να επιτρέπει σπόρους έχθρας να αναπτύσσονται μέσα του. Όσο και να εκτιμούσε τις περιγραφές του συγκατοίκου του, ευχόταν μέσα του να ήταν αυτός ο οποίος θα μπορούσε να δει την θέα από το παράθυρο. Άρχισε να αποστρέφεται τον συγκάτοικο του και στο τέλος ο πόθος του να είναι δίπλα στο παράθυρο τον έφερε σε απόγνωση.
Ένα πρωινό σε μια επίσκεψη της η νοσοκόμα βρήκε στο δωμάτιο τον άντρα δίπλα στο παράθυρο νεκρό. Είχε πεθάνει ειρηνικά μέσα στον ύπνο του. Λυπημένα κάλεσε τους νοσοκόμους και απομάκρυνε το πτώμα του.
Μετά από ένα χρονικό διάστημα, ο άλλος άντρας ζήτησε να μετακινηθεί στο κρεβάτι που βρίσκονταν δίπλα στο παράθυρο. Η νοσοκόμα με πολύ προθυμία τον μετακίνησε και φρόντισε να είναι άνετος. Σιγά-σιγά στηρίχθηκε με πόνο στον αγκώνα του για να σηκωθεί και να ρίξει μια ματιά έξω. Επιτέλους θα μπορούσε να δει τον έξω κόσμο και όλες τις δραστηριότητες του.
Αυτό που είδε ήταν ένας κενός τοίχος!
Κάλεσε την νοσοκόμα και την ρώτησε: «Πως μπορούσε ο συγκάτοικος μου να βλέπει όλα αυτά που μου περιέγραφε; Πως μπορούσε να μου μιλάει για τόση ομορφιά και με τόσες λεπτομέρειες, όταν αυτό που φαίνεται από αυτό εδώ το παράθυρο είναι ένας παλιός και βρώμικος τοίχος»;
Και η νοσοκόμα του απάντησε: «Ω Θεέ μου… δεν το ξέρατε πως ο πρώην συγκάτοικος σας ήταν τυφλός; Δεν μπορούσε να δει καν τον τοίχο, ίσως ήθελε να σας ενθαρρύνει».
Εαν ζείτε μια ζωή βασανίζοντας τον εαυτό σας για το τι έχουν οι άλλοι, πιθανότατα θα χάσετε την χαρά του να γίνετε αποδέκτες αυτών που οι άλλοι θέλουν να σας δώσουν.
ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
Γιορτάζουμε σήμερα 4 Ιανουαρίου,
ημέρα μνήμης της Συνάξεως των Αγίων Εβδομήκοντα Αποστόλων, ας πούμε λίγα
λόγια:Για τους Αποστόλους αυτούς μας πληροφορεί το κατά Λουκάν Ευαγγέλιο στο δέκατο κεφάλαιο. Τους διάλεξε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, μετά από τους Δώδεκα για να βοηθούν το έργο Του, πηγαίνοντας αυτοί πρώτα σε κάθε πόλη και τόπο, όπου θα πήγαινε κατόπιν ο Ιδιος.
Στον αγώνα αυτό, έπρεπε να καταβάλουν όλη τους τη δραστηριότητα, χωρίς να χάνουν ούτε στιγμή. Γι'αυτό τους Είπε, ότι ώφειλον να μη σταματούν και να μη χαιρετούν κανέναν στον δρόμο. Αυτό, είναι μάθημα για μερικούς πνευματικούς εργάτες, που χάνουν άσκοπα ώρες και μέρες φλυαρώντας αντί να διδάσκουν, και να οικοδομούν.
Ο Κύριος ζήτησε από τους Αποστόλους, μήτε βαλάντιο να έχουν μαζί τους, μήτε δισάκιο, αλλά ούτε και υποδήματα να έχουν. Με σκοπό να φανεί, ότι οι στρατιώτες του Χριστού πρέπει να έχουν αυταπάρνηση και να εξοικειώνονται με όλες τις στερήσεις. Και να φανεί ότι ο Θεός με ελάχιστα μέσα κατορθώνει τα μεγαλύτερα και δυσκολότερα έργα.
Οι εβδομήντα αυτοί Απόστολοι έπραταν την αποστολή τους με όλη την ακρίβεια και την πειθαρχία, όταν ο Χριστός ήταν στη γη. Άλλα και μετά από την ανάληψη Του, έκαναν με ζήλο και αυταπάρνηση όλο το καθήκον τους.
Εύχομαι χρόνια πολλά και ευάρεστα στο Θεό !!!
Απολυτίκιο: Θείας πίστεως, τω άμφιβλήστρω, έζωγρήσατε, εθνών αγέλας, Έβδομήκοντα Κυρίου Απόστολοι, προς ευσέβειας την θείαν έπίγνωοιν, ως δεδεγμένοι την χάριν του Πνεύματος. Μύσται ένθεοι, Χριστώ τω Θεώ πρεσβεύσατε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.
Πέμπτη 3 Ιανουαρίου 2013
ΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΩΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΩΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Ρεπορτάζ του Φώτη Σπανού
στην Εφημερίδα "Η ΘΕΣΣΑΛΙΑ" Όλο και πιο νέοι συρρέουν στους vαoùς γιο να εξομολογηθούν, ενώ έντονη είναι η αγωνία για τα οικονομικά ζητήματα.
Η αβεβαιότητα, η αγωνία, η απελπισία, συναισθήματα που γνωρίζουν όλο και μεγαλύτερη ένταση πλέον λόγω τns οικονομικά κρίσης, διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο, προκειμένου να πληθαίνουν οι πιστοί που μεταβαίνουν στην εκκλησία για να συζητήσουν με τον πνευματικό τους και να εξομολογηθούν. Ειδικά τις τελευταίες ημέρες στους ναoύs κατά δεκάδες περιμένουν οι συμπολίτες όλων των ηλικιών για να συμμετάσχουν στο μυστήριο της Εξομολόγησης. Αυτό που εκφράζουν είναι κυρίως η αγανάκτηση για όσα συμβαίνουν, καθώς και τις ανατροπές που επήλθαν στη ζωή τους.
Η Μητρόπολη Δημητριάδος έχει δώσει ιδιαίτερη έμφαση στο ζήτημα της κατήχησης και της εκπαίδευσης των ιερέων στα θέματα εξομολόγησης μέσα από ειδικά σεμινάρια. Και τα αποτελέσματα είναι ορατά, καθώς σε μια περίοδο με έντονα τα σημάδια της πνευματικής και ηθικής κρίσης, οι πιστοί στρέφονται στους πνευματικούς, ώστε να απαλύνουν την ψυχή τους, να εκφράσουν τα αρνητικά τους αισθήματα και να «αναζωογονηθούν», τόσο πνευματικά όσο και ψυχικά.
Αυτές τις ημέρες η προσέλευση των πιστών ήταν πολύ μεγάλη. Πολλοί ήθελαν να εξομολογηθούν για να μεταλάβουν, άλλοι μόνο και μόνο για να νιώσουν καλύτερα. Όπως χαρακτηριστικά τόνισε ιερέας ενορίας του κέντρου της πόλης, εξομολογούσε μια μέρα για 11 συνεχόμενες ώρες.
Ο Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος τόνισε πως “είναι αλήθεια ότι πάρα πολλοί άνθρωποι τον τελευταίο καιρό προσεγγίζουν τους πνευματικούς στους ναούς και τις ενορίες. Και είναι χαρακτηριστική η φράση που μου λένε ότι: "Σεβασμιότατε, μόνο εμείς δεν γνωρίζουμε πλέον κρίση στην Ελλάδα”. Αυτό δείχνει ότι οι άνθρωποι εμπιστεύονται τους ιερείς και νιώθουν την ανάγκη κάπου να ακουμπήσουν. Πέρα μάλιστα από το γεγονός ότι λειτουργεί το μυστήριο της Εξομολόγησης. υπάρχει παράλληλα η πνευματική και ψυχική καθοδήγηση. Και βεβαίως έχουμε προετοιμάσει τους πνευματικούς μας με σεμινάρια, με συναντήσεις. οι παλιότεροι ιερείς διαθέτουν πλούσια εμπειρία, ενώ και οι νεότεροι αποκτούν. Και χαίρομαι, γιατί και σε αυτόν τον τομέα η εκκλησία ανταποκρίνεται. Εξάλλου πρόκειται για το πιο ανιδιοτελές μυστήριο και ουδείς μπορεί να μας κατηγορήσει, αφού είναι μια προσφορά προς τους ανθρώπους και βεβαίως σωτήρια και λυτρωτική για τις ψυχές. Μάλιστα τους πνευματικούς, τους προσεγγίζουν πλέον και αρκετοί νέοι. Στο επίπεδο των παιδιών, δηλαδή για το Δημοτικό και τις πρώτες τάξεις Γυμνασίου, πάμε πολύ καλά στο θέμα της εξομολόγησης. Η ηλικία των νέων που φοιτούν στο Λύκειο, είναι λίγο πιο δύσκολη, αλλά πλέον μας καλούν από τα Λύκεια για να συζητήσουμε με τους νέους, ενώ σε Λύκειο της πόλης μου ζήτησαν οι ίδιοι οι μαθητές να συναντηθώ μαζί τους και να απαντήσω σε ερωτήσεις τους. Και αυτό είναι κάτι που έρχεται και θα το δούμε και σε άλλα σχολεία”.
Παράλληλα κινητικότητα υπάρχει και στους φοιτητές με το Σύνδεσμο Νέων, αλλά και τη συνάντηση φοιτητών στο Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Νικολάου.
Εκφράζουν αγανάκτηση
Ο προϊστάμενος του ιερού ναού Μεταμόρφωσης π. Χρυσόστομος Παπαδόπουλος τόνισε πως “πάντοτε στις δεσποτικές γιορτές έχουμε μεγάλη προσέλευση κόσμου για το μυστήριο της εξομολόγησης. Λόγω, μάλιστα, και της οικονομικής κρίσης και της λιτότητας οι άνθρωποι έχουν να αντιμετωπίσουν μια σύγχυση μέσα τους. καθώς μπερδεύουν τα πνευματικά με τα οικονομικά ζητήματα. Γι’αυτό και όσοι προσέρχονται για εξομολόγηση αναφέρονται και στο οικονομικό ζήτημα. Μας κάνει δε ιδιαίτερη εντύπωση πως πλέον έρχονται και νεότεροι άνθρωποι. Υπάρχουν δηλαδή νέα πρόσωπα σε νέες ηλικίες, άτομα που είναι πιο συνειδητοποιημένα για αυτό που κάνουν. Παράλληλα, οι πιστοί επηρεάζονται και από όσα λέγονται για το 2013. ότι δηλαδή θα είναι ακόμη ένα δύσκολο έτος. Έτσι απογοητεύονται και απελπίζονται, με αποτέλεσμα να κάνουν αρνητικές σκέψεις. Λυτό που εκφράζουν είναι κυρίως η αγανάκτηση και μίσος για όλους και όσα τους έφεραν σε αυτή την κατάσταση. Και επειδή η αγανάκτηση είναι αμαρτία έρχονται στην εκκλησία για να εξομολογηθούν”.
Από την πλευρά του ο π. Ιγνάτιος Αναγνωστόπουλος σημείωσε πως "οι πνευματικοί διδάσκουν την ελπίδα στον πιστό για να ξεπεράσει τη δυσκολία. Είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό που στις ημέρες των γιορτών οι εκκλησίες γέμισαν από πιστούς, ενώ ακόμη και πιο νέοι προήλθαν στους πνευματικούς για να εξομολογηθούν".
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)